De komst van Monarch: Legacy of Monsters seizoen 2 heeft een klassieke vraag opnieuw doen oplaaien: als Godzilla, het kolossale radioactieve reptiel, over onze wereld zou razen, zouden we dan daadwerkelijk kunnen overleven? Hoewel het uitgangspunt fantastisch is, hebben experts op het gebied van paleontologie, biologie en kernfysica het hypothetische in beschouwing genomen, waardoor een grimmig, maar verrassend genuanceerd beeld naar voren kwam. Het kernprobleem is niet alleen de omvang van Godzilla – die de biologische grenzen van de echte wereld tart – maar de enorme omvang van de ontwrichting die zijn aanwezigheid zou veroorzaken.
De schaal van vernietiging
Dr. Emily Zarka, een monsterwetenschapper, merkt op dat het bestaan van Godzilla een ‘bioomvernietigende gebeurtenis’ zou zijn. Zijn immense omvang en gewicht zouden landschappen fysiek veranderen, terwijl alleen zijn straling catastrofale gevolgen voor het milieu zou kunnen hebben. Senior onderzoeksgeoloog dr. Hans-Dieter Sues wijst erop dat frequente invallen van Godzilla de voorkeur zouden geven aan veerkrachtige plantensoorten zoals varens, maar ook zouden kunnen leiden tot regionale ineenstorting van de mariene voedselketens als hij zich moet voeden met het leven in de zee. De wereld zoals wij die kennen zou fundamenteel veranderen.
Godzilla’s impact op het moderne leven
Verrassend genoeg kunnen sommige effecten minder dramatisch zijn dan gedacht. Universitair hoofddocent Deby Cassill suggereert dat maritieme verstoringen gelokaliseerd zullen zijn, vergelijkbaar met de manier waarop scheepvaartroutes zich aanpassen aan walvismigraties. Godzilla’s radioactieve handtekening zou zelfs kunnen worden gevolgd, hoewel de enorme omvang van zijn bewegingen nauwkeurige voorspellingen moeilijk zou maken. De grotere bedreiging is echter niet opzettelijke agressie, maar eerder incidentele schade veroorzaakt door zijn onhandige bewegingen.
De nucleaire factor
Godzilla is niet alleen groot; hij is een wandelende kernreactor. Professor Eric C. Schirmer legt uit dat Godzilla interne bescherming nodig heeft om zijn eigen radioactiviteit te overleven, wat mensen mogelijk enige bescherming biedt… tenzij hij zijn vurige adem laat ontsnappen. In dat geval zouden blootgestelde populaties op lange termijn stralingsschade oplopen. Gezien het destructieve potentieel zou elke poging om Godzilla te doden een veel ergere nucleaire apocalyps kunnen veroorzaken, waardoor co-existentie de enige haalbare langetermijnstrategie zou worden.
Samenleven: een moeilijke realiteit
De sleutel tot overleven is niet het verslaan van Godzilla, maar het aanpassen aan zijn aanwezigheid. Zoals Dr. Sues betoogt, zouden mensen moeten verhuizen naar gebieden die waarschijnlijk niet vertrapt zullen worden, zoals diep onder de grond of in zwaar versterkte structuren. Belangrijker nog is dat Cassill benadrukt dat het gedrag van de mensheid zelf het grootste obstakel is. Godzilla zoekt geen conflicten; het is onze neiging om het onbekende uit te lokken dat ons lot zou bezegelen.
Uiteindelijk zou het overleven van een Godzilla-aanval een radicale verschuiving in perspectief vereisen. Zoals Zarka suggereert, zouden we deze wezens zelfs niet kunnen gaan zien als monsters die gedood moeten worden, maar als natuurkrachten die begrepen en gerespecteerd moeten worden. De vraag is niet of we kunnen overleven, maar of we zullen leren samenleven.
