De meeste paren verstoren elkaars slaap elke nacht onbewust, maar het effect is vaak gering en blijft onopgemerkt. Terwijl mensen denken dat ze beter slapen met een partner, laten objectieve metingen zien dat de slaapverstoring toeneemt wanneer ze een bed delen. Dit is niet noodzakelijkerwijs een probleem, en in sommige gevallen kan het zelfs een natuurlijk onderdeel zijn van de manier waarop mensen altijd hebben geslapen.
Hoe paren elkaar ontwrichten
Uit onderzoek blijkt consequent dat samen slapen leidt tot het delen van bewegingen: wanneer de ene partner verschuift, beweegt de ander ook. Uit onderzoek blijkt dat paren gemiddeld twee keer per nacht extra wakker worden, simpelweg door de bewegingen van hun partner. Uit een onderzoek waarbij gebruik werd gemaakt van hoofdhuidelektroden bleek dat mensen alleen 51 beenbewegingen per nacht maakten, maar 62 met een partner. Desondanks *herinneren” mensen zich doorgaans slechts één van deze stoornissen, wat erop wijst dat de meeste te kort zijn om bewust te registreren.
Wanneer het een probleem wordt
Er ontstaat een aanzienlijke slaapverstoring wanneer een partner snurkt of aan slapeloosheid lijdt. Slapeloosheid leidt tot meer woelen en draaien, waardoor de ander onvermijdelijk wordt gestoord. Dit kan zelfs leiden tot ‘slaapscheiding’ – paren die apart slapen om verstoringen te voorkomen – hoewel deskundigen suggereren dat het aanpakken van het onderliggende slaapprobleem een betere aanpak is.
Oplossingen voor een betere slaap
Verschillende strategieën kunnen deze problemen verzachten:
- Cognitieve gedragstherapie (CGT): Gezamenlijke sessies kunnen de slaap voor beide partners verbeteren, vooral als slapeloosheid de oorzaak is.
- Afzonderlijke dekens: De “Scandinavische methode” – een bed delen maar individuele dekens gebruiken – lost geschillen over het oppakken van dekens op.
- Snurkbehandelingen: CPAP-apparaten en hulpmiddelen voor de onderkaak (mondbeschermers) kunnen het snurken verminderen, terwijl het dragen van een rugzak in bed het zijslapen bij rugsnurken stimuleert.
Een historisch perspectief
Gemeenschappelijk slapen is niet nieuw. Archeologisch bewijs suggereert dat het in de geschiedenis van de mensheid gebruikelijk is geweest. 77.000 jaar oude plantenmatrassen gevonden in Zuid-Afrika waren groot genoeg voor gezinnen, en pre-industriële samenlevingen zoals de Hadza-bevolking in Tanzania slapen naast elkaar, worden vaak wakker maar melden geen slaapproblemen.
De afhaalmaaltijd
Hoewel partners de slaap meer verstoren dan we beseffen, is de impact vaak minimaal. De gemiddelde persoon wordt hoe dan ook meerdere keren per nacht wakker, en het is onwaarschijnlijk dat kleine verstoringen de algehele slaapkwaliteit beïnvloeden. De sleutel is het aanpakken van onderliggende problemen zoals snurken of slapeloosheid, in plaats van automatisch toevlucht te nemen tot aparte bedden.
