Een visser in Victoria, Australië, documenteerde onlangs een zeldzame waarneming van een roze vogelbekdier in een afgelegen rivier in Gippsland. Cody Stylianou, een fervent visser, legde de ongewone monotreme op video vast tijdens het vissen op forel, en beschreef het wezen met “super duidelijk roze” snavel en voeten.
Een unieke, maar niet ongekende variatie
De waarneming leidde tot online speculaties over albinisme, maar experts bevestigen dat het vogelbekdier een natuurlijke kleurvariatie vertoont in plaats van een genetische mutatie. Jeff Williams, directeur van de Australian Platypus Conservancy, verklaarde dat het dier binnen het verwachte bereik van kleurdiversiteit valt dat wordt aangetroffen in vogelbekdierpopulaties.
“Vogelbekdieren variëren erg in kleur… Deze bevindt zich aan de uiterste kant van de lichte soorten. Het is niet een die volgens ons moet worden toegevoegd aan de lijst van albino’s en leucistische soorten.”
Williams legde uit dat vogelbekdieren, net zoals mensen variaties in huid- en haarpigment vertonen, ook een spectrum van kleuringen vertonen. Het dier wordt als ‘schattig’ beschouwd, maar is geen wetenschappelijke doorbraak.
Waarom dit belangrijk is: het behoud van vogelbekdieren
De waarneming komt op een cruciaal moment voor het behoud van vogelbekdieren. De Victoriaanse bevolking staat vermeld als “bijna bedreigd” door de Internationale Unie voor het behoud van de natuur en is afgenomen als gevolg van historische milieuschade. De Europese nederzetting had een aanzienlijke impact op de leefgebieden van vogelbekdieren, waarbij riviersystemen veranderden door het opruimen van vegetatie en veranderingen in de waterstroom.
Deze gevolgen veroorzaakten tot in de jaren negentig een afname van het aantal vogelbekdieren, maar recente herbeplantingsinspanningen en milieuoverwegingen in de buurt van waterwegen hebben ertoe bijgedragen dat de bevolking in sommige gebieden is gestabiliseerd en zelfs is toegenomen.
Vooruitkijken
Hoewel het roze vogelbekdier een buitengewoon gezicht is, onderstreept het bestaan ervan de natuurlijke variaties binnen de soort. Instandhoudingsinspanningen blijven essentieel om de gezondheid van vogelbekdierpopulaties op de lange termijn te garanderen, vooral omdat ze zich blijven herstellen van de vroegere milieudruk.
Het feit dat vogelbekdieren nog steeds herstellende zijn van verstoringen uit het verleden, betekent dat voortdurende zorg voor het milieu niet alleen nuttig is, maar ook noodzakelijk voor hun overleving. De voortdurende monitoring van vogelbekdierpopulaties duidt op een positieve trend, maar zelfgenoegzaamheid moet worden vermeden.
