Naukowcy zaangażowani w projekt DNA Leonardo da Vinci uważają, że udało im się wyizolować DNA słynnego artysty i wynalazcy. Przełom, szczegółowo opisany w niedawnym przedruku, pokazuje możliwość odzyskania materiału biologicznego z wielowiekowych artefaktów, nawet tych wcześniej uważanych za sterylne.
Przywracanie biologicznych „odcisków palców” z przeszłości
Zespół badawczy opracował nową metodę ekstrakcji DNA z pieczęci woskowych na starożytnych pismach i chłonnych włókien samego papieru. Metoda ta ujawniła ślady DNA ludzi, roślin, grzybów, bakterii i wirusów osadzone w tych zabytkowych obiektach. Naukowcy opisują te obiekty jako swego rodzaju „żywe ślady” środowiska, w którym się znajdowały.
Dowody z dzieł Da Vinci
W kluczowym eksperymencie naukowcy potarli kredą rysunek przypisywany da Vinci, znany jako Święte Dziecko. Późniejsze sekwencjonowanie nowej generacji ujawniło ślady DNA drzew pomarańczowych uprawianych w ogrodach Medyceuszy w Toskanii, a także niskiej jakości ludzkie DNA. Należy zauważyć, że ludzkie DNA zawiera markery chromosomu Y wskazujące na męskie pochodzenie, co jest zgodne ze znanym pochodzeniem geograficznym da Vinci.
Typowe sygnały genetyczne w artefaktach Da Vinci
Analizy dodatkowych artefaktów związanych z da Vinci, w tym 500-letniego listu od krewnego, dostarczyły „wspólnego sygnału chromosomu Y”. Tego samego markera genetycznego nie odnaleziono w pracach innych artystów renesansu, co wskazuje na możliwy rodzinny związek pomiędzy przedmiotami kojarzonymi z da Vinci. Zespół planuje przeanalizować więcej jego przedmiotów w celu porównania.
Śledzenie drzewa genealogicznego Da Vinci: przeszłość i teraźniejszość
Ostateczny cel projektu jest dwojaki: potwierdzenie miejsca pochówku da Vinci i zrekonstruowanie jego pełnego genomu. Badacze prześledzili już jego rodowód aż do 1331 roku i zidentyfikowali żyjących potomków. Obecne wykopaliska w grobowcu rodziny da Vinci we Włoszech mają na celu dalsze potwierdzenie genetyczne od jego krewnych.
Przełom w starożytnych badaniach DNA
Chociaż wyniki nie są jednoznaczne, w ramach projektu Leonardo DNA udało się pokonać główne przeszkody w analizie starożytnego DNA. Jak zauważa biolog ewolucyjny S. Blair Hedges, jest to „jedno z najtrudniejszych zadań”, ale zespół zbudował solidne podstawy do wykrywania sygnałów genetycznych w pracach historycznych. Metoda ta ma konsekwencje wykraczające poza da Vinci i oczekuje się, że w przyszłości zostanie zastosowana do innych postaci historycznych.
„Sukces jest teraz nieunikniony w tym sensie, że próg został przekroczony”. – Jesse Auzubel, przewodniczący projektu DNA Leonardo
Postęp projektu pokazuje, że rekonstrukcja genomów postaci historycznych nie jest już tylko teoretyczną możliwością, ale szybko zbliżającą się rzeczywistością.
