Dziś, 24 lutego, miłośnicy astronomii będą mogli zobaczyć jasno oświetloną połowę Księżyca wschodzącą na południowym niebie. Dysk księżycowy, wyraźnie podzielony na światło i cień, pojawi się w pobliżu gwiazd konstelacji Byka.
Zrównanie Księżyca z Bykiem i Bliźniakami
Prawa połowa Księżyca będzie jasno oświetlona, podczas gdy lewa połowa pozostanie w ciemności. W pobliżu świeci gromada gwiazd Plejady, olśniewająca grupa ponad 1000 niebiesko-białych gwiazd znajdujących się około 10 stopni poniżej Księżyca. Dalej, w lewym dolnym rogu Księżyca, formacja w kształcie litery „V” gromady Hiad wyznacza twarz Byka, a czerwony olbrzym Aldebaran zaznacza jego oko.
Na zachodzie Jowisz jest widoczny jako stabilny punkt świetlny w konstelacji Bliźniąt, a bliżej horyzontu Syriusz – najjaśniejsza gwiazda na nocnym niebie – świeci olśniewająco w Wielkim Psu, z Orionem znajdującym się pomiędzy nim a Księżycem.
Spojrzenie na historię Księżyca
Powierzchnia Księżyca jest nie tylko piękna, ale także nosi ślady kosmicznych zderzeń trwających miliardy lat. Ciemne bazaltowe równiny znane jako księżycowe maria to starożytne strumienie lawy, które wypełniły kratery pozostawione przez asteroidy. W lornetce te szczegóły stają się jeszcze bardziej zauważalne.
Obserwacje przez teleskop
Dla osób posiadających teleskop z 6-calowym obiektywem terminator – linia oddzielająca światło i cień – odsłania bogactwo szczegółów. Wzdłuż tej granicy widoczne są kratery uderzeniowe, takie jak Ptolemeusz, Alfons i Arzachel. Krater Ptolemeusza, nazwany na cześć starożytnego astronoma Klaudiusza Ptolemeusza, ma średnicę 153 kilometrów.
Dalej na południe kratery Purbach, Regiomontanus i Walther rzucają dramatyczne cienie ze swoich centralnych szczytów. Te trójkątne cienie zapewniają wyjątkowy wgląd w burzliwą przeszłość Księżyca.
Pierwsza kwadra Księżyca oferuje przystępną okazję do badania księżycowego krajobrazu nawet przy użyciu prostego sprzętu, co czyni go fascynującym widowiskiem zarówno dla przypadkowych obserwatorów, jak i doświadczonych astronomów.
