Animatie houdt zich meestal aan de formule. Illumination weet dit beter dan wie dan ook. Ze bouwden een imperium op met gele blunders en gezinsvriendelijke chaos. ‘Verachtelijke ik’, ‘Minions’, ‘De Lorax.’ Veilige weddenschappen. Grote budgetten. Luide muziek.
Maar de ruimte is anders.
En volgend jaar? Ze lanceren iets vreemd liefs.
Niet alleen. Het komt in de bioscoop op 16 april 2016… wacht. Nee. 2017? Nr. 16 april 2027. Een heel eind weg.
De nieuwe teaser zorgt voor een specifieke sfeer. Rustig. Een beetje verdrietig misschien? Ze combineerden beelden met ‘Space Oddity’ van David Bowie. Niet je typische openingssalvo.
Joe is onze leider. Hij is een raketmonteur. Introverte soort. Werkt in schaduwen. Zijn collega, Fran, is een astrobotanicus. Ze bouwde niet alleen een raket; ze heeft er een gemaakt van planten. De eerste in zijn soort.
Dan verschijnen er buitenaardse wezens. Niet om te veroveren. Om te verbergen.
Chaos volgt. Blijkbaar.
Wie zijn de sterren? Nou ja, niet in filmische zin. De stemmen zijn van heavy hitters. Timothée Chalamet speelt Joe. Selena Gomez verzorgt Fran. Er is een hele ondersteunende cast diep gestapeld: Brett Goldstein, Rob Brydon Jamie Demetriou en zelfs Lamorne Morris.
Het is een romcom. In de ruimte. Geanimeerd.
Heeft het zin? Nauwelijks. Maakt het ons uit? Minder.
Meestal betekent sci-fi explosies. Lasers. Xenomorph-tanden druipen van slijm. We hebben het gezien. We vervelen ons.
Not Alone biedt iets anders. Aan het roer staat een Frans animatieteam: Eric Guillon Claire Dodgson Jonathan Del Val. Zij kennen Verlichting door en door. Guillon ontwierp de originele ‘Minions’. Del Val regisseerde mede hun laatste hits. Dit voelt als een verschuiving.
Een zachte draai richting Europese charme. Heldere kleuren. Geestige humor. Geen lasergevechten vereist.
Het plot komt hierop neer:
- Joe en Fran werken samen om Fran’s plantenraket te lanceren.
- Vonken vliegen. Tussen hen, niet alleen de machines. Geen van beiden weet hoe te flirten.
- Drie kleine, weerbarstige buitenaardse wezens (Dunk en Welly Shirm) maken een noodlanding in Joe’s huis.
- Ze zijn op de vlucht voor een stuntelige ruimteagent genaamd Zandro.
- Ze zien de raket. Het lijkt op een ticket naar huis.
Ze blijven dus. De relatie wordt ingewikkeld. De romantiek wordt moeilijker.
Richard Curtis-directeur produceerde het ding. Weet je zijn naam? Liefde eigenlijk? Vier bruiloften? Hiermee wordt elk vakje op zijn lijst gecontroleerd.
Chris Meledandri zit als producer achter het bureau. Hij is hier sinds dag één. Hij vertrouwt deze richting.
Moeten wij?
De stijl ziet er fris uit. De humor lijkt droog. Het concept is… vreemd. Maar goed vreemd.
Misschien is dat wat het genre nodig heeft. Iets zachtaardigs. Iets over ongemakkelijke liefde in plaats van het redden van de melkweg.
Joe probeert geen held te zijn. Fran wil gewoon haar werk lanceren. Ze zitten vast in een huis met drie luidruchtige verstekelingen.
Zandro achtervolgt hen. Ijverig. Onhandig.
Zullen ze lanceren? Zullen ze daten?
Wie weet. De raket is tenslotte gemaakt van planten.
