Zilvermeeuwen verdrinken. Niet in water, in slib.
Dertien vogels verschenen op Mill Road in Peel. West-Isle of Man. Bedekt met een onbekende oranje smurrie. Het rook naar visolie, meldde Manx Wild Bird Aid. Ze vonden er nog veel meer, verspreid over de omgeving. Het is rommelig. Het is tragisch.
Dit is niet nieuw. De liefdadigheidsinstelling merkt op dat het probleem al sinds 2022 aanhoudt. Dezelfde stad, dezelfde problemen. Steeds opnieuw.
Het maakt een aanfluiting van onze biosfeerstatus en geeft een verschrikkelijke indruk van de houding van het eiland tegenover wilde dieren.
Een beetje hard? Misschien. Maar accuraat. Wij praten graag over onze groene referenties. Wij wel. En dan verschijnen er vogels die eruit zien alsof ze een industriële afvoer hebben meegemaakt. De ontkoppeling steekt.
Het ministerie van Milieu, Voedsel en Landbouw weet het. Ze zijn zich bewust. Onderzoeken. Ze nemen het serieus. Toegewijd aan het voorkomen van toekomstige rommel.
Makkelijk gezegd. Moeilijk af te dwingen. Wie giet het? Waarom? De oranje substantie blijft een mysterie, maar de stank blijft hangen. 🌊
