Het advies dat je dertig jaar geleden kreeg? Het hield je in leven. Dat is alles.
De meeste huidige richtlijnen voor de volksgezondheid zijn bedoeld om te voorkomen dat u instort. Om tekorten te voorkomen. Zij zijn de vloer. Niet het plafond. Een nieuwe recensie in Frontiers in Nutrition stelt dat we te laag mikken.
Dr. Chris Macdonald van de Universiteit van Cambridge schreef het stuk. Hij vindt dat we moeten streven naar bloei. Niet alleen overleven.
De kloof is enorm. Tussen in leven blijven en goed leven.
De eiwitkloof
Kijk naar de Britse richtlijnen. Ze zijn gebaseerd op sedentaire mensen. Mensen die heel weinig doen. Net genoeg eiwitten om te voorkomen dat je ziek wordt.
Maar de meeste mensen zijn geen sedentaire geesten.
Macdonald zegt dat verschillende groepen substantieel meer eiwitten nodig hebben. Atleten. Zwangere vrouwen. En iedereen die ouder wordt.
Dit is waarom:
– Verzadiging: Eiwit vult je.
– Thermisch effect: Je lichaam verbrandt energie door deze alleen maar te verteren.
Eiwitrijke diëten helpen bij vetverlies. Ja, echt waar.
Hoe zit het met plantaardige diëten? Het werkt. Veganistische bodybuilders bewijzen dit elke dag. Het vergt alleen maar planning.
Eiwitrijke diëten zijn compatibel met planten als je aan je maaltijden denkt.
Bewegende zaken
Oefeningsregels hebben dezelfde opschudding nodig.
Het huidige advies zorgt ervoor dat u niet vroegtijdig sterft. Prima. Maar wat als je scherp wilt blijven? Wat als je onafhankelijkheid wilt?
Macdonald wijst op bewijs dat activiteit koppelt aan een betere geestelijke gezondheid. Sterkere cognitie. Langzamere achteruitgang.
Aërobe oefening helpt. Weerstandstraining helpt. Samen? Ze zijn krachtig.
Waarom ze mixen? Omdat de combinatie zich zowel op de geest als op het lichaam richt. Het bouwt veerkracht op.
Niet alleen voor het esthetisch aangename
De samenleving heeft een stereotype. Het denkt dat eiwitrijke en zware trainingen alleen zijn voor mensen die geobsedeerd zijn door ‘buikspieren’. Strandlichamen. Oppervlakkige doelen.
Fout.
Het gaat er niet om hoe je armen eruitzien. Het gaat erom hoe lang je kunt staan. Spelen met kleinkinderen. Onthoud hun namen.
We normaliseren het ouder worden slecht. Wij noemen het ‘Vader Tijd’. Een onvermijdelijkheid.
McDonald is het daar niet mee eens.
Wat wij zien als onvermijdelijke achteruitgang is vaak slechts een levensstijl die niet op bewijzen is gebaseerd en die zijn tol eist.
Op de bank zitten maakt je kwetsbaar. Opstaan maakt je veerkrachtig.
Hij stelt twee niveaus van begeleiding voor. De oude voor minimale overleving. Een nieuwe voor optimale gezondheid.
Wil je ziekte voorkomen? Houd je aan de oude regels. Wil je een goed leven? Lees het nieuwe bewijs.
Het is nog niet te laat. Maar je moet beginnen.
