Je kijkt naar Kermit en ziet een kikker. Je ziet het trillen van zijn oogleden, de lichte kanteling van zijn hoofd, de manier waarop zijn mond beweegt. Wat je niet ziet is de techniek.
De eerste Muppets waren alleen maar Jim Henson en een stapel huishoudelijke rommel. Hij maakte ruwe schetsen en bouwde het ding vervolgens zelf. De originele Kermit leek meer op een hagedis dan op een kikker. Het had een kartonnen lichaam bedekt met materiaal gesneden uit een pluizige groene jas van Hensons moeder. Die ogen? Twee helften van een bolvormig speeltje genaamd Wacky Stax. Het was slordig. Het was raar. Het werkte.
Naarmate het team groeide, groeide ook de complexiteit. Henson kon niet alles alleen bouwen, dus schakelde hij mensen als Don Sahlin in. Henson bleef schetsen. Het team deed de rest. Tegenwoordig is het proces streng. Een nieuwe Muppet begint als een schets. Het wordt een gedetailleerde concepttekening. Als de creatieve begeleider van de werkplaats het goedkeurt, maakt een bouwer het hoofd en het lichaam.
De materiaalwetenschap van Muppeteers
De meeste moderne Muppets zijn gemaakt van netvormig polyfoam. Het is licht. Het is flexibel. Het is duurzaam. De oudere originelen gebruikten schuimrubber, dat uiteindelijk tot stof verkruimelt. Die zijn dus weg.
De bouwer snijdt en beeldhouwt het schuimblok of lijmt lagen aan elkaar met contactcement. Dan komt de ‘huid’. De bouwer maakt patronen, speldt ze op het schuim, past ze aan en snijdt het materiaal.
Veel Muppets zijn bedekt met antronfleece, ook wel ‘Muppetfleece’ genoemd. Het kan in elke kleur worden geverfd. Anderen gebruiken massaal, nepbont of veren. De materiaal- en kleurkeuze is niet alleen esthetisch. Het definieert de persoonlijkheid van het personage. Een pluizige textuur voelt zachter aan dan een gladde textuur.
Het materiaal maakt een groot verschil in de persoonlijkheid van de Muppet.
Hoe de mechanica werken
Muppeteers zijn de mensen in de pakken. Ze beheersen de emoties van de pop. Kermits hoofd is in wezen een stoffen omhulsel over de hand van de Muppeteer. Beweeg de vingers en de ogen veranderen. Kantel de hand en het hoofd kantelt.
Er zijn twee hoofdtypen Muppets: hand-and-rod en live-hand.
- Hand-en-stang : De armen zijn buizen van opgevulde stof. De handen zijn stijf, gemaakt van dun multiplex, schuim en ankerdraad. Dunne zwarte metalen staven hechten zich aan de handen en lopen naar beneden naar houten deuvels die door de poppenspeler worden vastgehouden.
- Live-hand : De armen zijn hol. De Muppeteer steekt zijn eigen hand in een handschoen met vier vingers. Meestal zit er extra stof tussen het lichaam en de rechterhand om ruimte te maken voor een tweede Muppeteer.
De Zweedse chef-kok is een vreemde eend in de bijt. Hij heeft echte mensenhanden, geen handschoenen. Eén Muppeteer bestuurt het hoofd (oorspronkelijk Jim Henson). Een ander bestuurt de handen (oorspronkelijk Frank Oz).
Waarom de naden niet zichtbaar zijn
Close-up filmen is gevaarlijk. Als je een naad ziet, breekt de illusie. Daarom heeft Don Sahlin de Hensonsteek geperfectioneerd. Het is een specifieke techniek die de verbinding verbergt. De donzige stapel antronfleece helpt ook. Kermit heeft een naad die midden op zijn neus loopt. Je ziet het niet op camera.
Wie is de eigenaar van de Muppets?
Het is ingewikkeld. Drie verschillende entiteiten bezitten de rechten.
- The Muppets Holding Company (een divisie van Walt Disney) is eigenaar van de “klassieke” Muppets uit The Muppet Show.
- Sesame Workshop (voorheen de Children’s Television Workshop) is eigenaar van de Sesamstraat -personages.
- The Jim Henson Company bezit de rest, inclusief de cast van Fraggle Rock.
Dus als je Kermit op het scherm ziet, kijk je naar een product van schuim, fleece en specifieke steektechnieken, eigendom van een enorm mediaconglomeraat. De magie is echt. Het eigendom is rommelig.
